معنای حدیث قدسی روزه
معنی حدیث قدسی «روزه برای من است و من خودم پاداش آن هستم»
پرسش 13:
معنای حدیث قدسی «الصوم لی و أنا اجزي به»[1] (روزه برای من است و من خودم به آن پاداش می‌دهم) چیست؟
پاسخ:
قرائت «أجزي به» (خودم به آن پاداش می‌دهم) اشتباه است؛ زیرا خدای سبحان پاداش تمام عبادات را به بندگان می‌دهد و بر اساس این قرائت نادرست، خصوصیت ویژه‌ای برای روزه وجود ندارد.
قرائت درست «أُجزی به» است یعنی با همزه‌ی مرفوع و الف کوتاه. مراد از این روزه، روزه‌ی مریم (ع)و بالاتر از آن می‌باشد: «إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا»[2] (برای خدای رحمان روزه نذر کرده‌ام و امروز با هيچ بشری سخن نمی‌گويم).
یعنی اینکه انسان از خلق بیمناک باشد و با خدای سبحان مأنوس. این همان آغاز و پایانی است که ثمره‌اش چنین می‌باشد: خداوند خودش پاداش روزه‌ای است که آن روزه عبارت باشد از روزه‌ی از «من»؛ و این هنگامی است که بنده بر صراط مستقیم سِیر کند و می‌داند و معتقد است و می‌بیند که وجود اجباری و بقای ظنّی او به جهت شائبه‌ای از عدم و ظلمت است که با نور مخلوط می‌باشد. این همان گناهی است که از بنده جدا نمی‌شود، و آن، گذشته‌ی بنده و حال و آینده‌ی او می‌باشد. اگر بنده از «من» روی برگرداند، و مخلصانه خواهان دور ساختن صفحه‌ی ظلمت و عدم باشد و خدای متعال دعایش را اجابت فرماید، جز خدای واحد قهار بر جای نمی‌ماند و زمین با نور پروردگارش روشن می‌شود و نامه‌های اعمال آورده شوند و گفته شود حمد و ستایش تنها از آنِ خداوند، پروردگار جهانیان است.
--------------------------------------------------------------
1-کافی: ج 4 ص 63 ح 6.
2-مریم: 26.
--------------------------------------------------------------
متشابهات، جلد ۱، صفحه ۵۵.
به قلم امام احمدالحسن علیه السلام.
--------------------------------------------------------------
برای مطالعه کامل کتاب به لینک زیر مراجعه کنید:
http://almahdyoon.co/10313/books/Moteshabehat1.pdf
خداوند خودش پاداش روزه‌ای است که آن روزه عبارت باشد از روزه‌ی از «من»؛
پاسخ دادنحذفاحمد_الحسن#