تفکر در نماز

آیا این صحیح است که عبادات ما از گناهان بزرگ محسوب می شود؟ 



پرسش۷۱:
سید خمینی  در کتاب اربعین مطلبی با این مضمون میگوید: (طاعات ما نزد خداوند جزو گناهان کبیره می باشد). این گفته تا چه حد صحت دارد؟ 

پاسخ:
اگر منظور ایشان خود طاعت باشد، خیر؛ ولی اگر مقصودش ادای طاعت باشد، آری صحیح است؛ و این به آن سبب است که نوع ادای طاعت توسط مردم، برای آن ها گناه محسوب میشود؛ چرا که آن ها نمیدانند چه کسی را عبادت می کنند، و حتی بیشتر مردم هنگام نماز در حضور خداوند سبحان و متعال، از او غافل اند و افکار(گوناگون) همانند امواج، آنها را به راست و چپ می کشاند.


برای اینکه موضوع روشن تر شود، مثالی برایتان میزنم : تصور کن شما رو به سوی شخص بزرگی نموده ای و با او گفت وگو می کنی و امید داری او به شما توجه و با شما صحبت کند، ولی هنگامی که وی رو به سوی شما می نماید شما از او چهره برگردانی و به چپ و راست متوجه شوی و با لاشه ی مردار بدبویی که بر روی زمین افتاده، مشغول شوی، آیا این شخص عظیم الشأن بر شما خشم نمی گیرد؟ و آیا اگر خشمگین شود، مردم نمی گویند او حق دارد و شما را خطاکار به شمار نمی آورند؟ و آیا مردم شما را سفیه نمیخوانند؟!


حتی کسی که در نمازش، با خشوع و خضوع و تذلل فقط به خدا توجه دارد و افکار مختلف او را نمی رباید، او نیز در زمره ی کسانی است که به مقدار جاهلی که نسبت به خدای سبحان دارد، از او روی گردان می باشد.


متشابهات،جلد3،صفحه 36

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

تولد حضرت عیسی (ع)از زبان سید احمدالحسن

نقطه باء بسم الله کیست؟

قبله حقیقی حجت خداست