معنی حدیث (دنیا زندان مؤمن است)
http://almahdyoon.co
بسم الله الرحمن الرحیم
پرسش ۲۵:این که در حدیث از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و از ائمه علیه السلام نقل شده است «دنیا زندان مؤمن است»1 به چه معنا می باشد؟
پاسخ:
هم چنین از این بزرگواران علیه السلام روایت شده است: «نماز معراج مؤمن است».2
مؤمنِ در این حدیث همان مؤمنِ در حدیث مذکور می باشد و منظور از مؤمن در اینجا، کسی که صرفاً به اسلام و ولایت اعتقاد داشته باشد، نیست.
آن مؤمنی که دنیا برایش زندان و تنگنا و دردهایی بی انتها است؛ که فقط با خروج از دنیا به هنگام مرگ از این گرفتاریها رها می شود، مؤمنی است که در نمازش به آسمان های هفتگانه عروج می کند. او جزو کسانی است که به جای دنیا، ذکر رابرگزیدند. چنین مؤمنی با یاد روزهای خداوند، نور بیداری را در دیدگان و گوش ها و دل ها صبح می کند.3چنین مؤمنی که به آسمانهای هفتگانه عروج کرده و سعی و تلاش نموده و آن مقامات پسندیده را به دست آورده است، همان روحی است که در آسمان های دوم و سوم و چهارم.... با آزادی پرواز می کند. چطور ممکن است تعلّق و تقیّد او به این جسم مادی، برایش به مانند زندان نباشد؟!
این عالم جسمانی پهنه ای داغ و سوزان بر بالای جهنم و حجاب جهنم و لبه ی پرتگاهی است که هر لحظه ممکن است انسان را سرنگون سازد و به جهنم در اندازد.
«وَظُلُماتٌ بَعضُهَا فَوقَ بَعضٍ»(تاریکی هایی بر فراز یکدیگر است). جهنم و این عالم جسمانی همانند «فَکَانَ قَابَ قَوسَینِ أَو أَدنَی» (به قدر دو کمان، یا نزدیک تر) می باشند. حق تعالی میفرماید: «یَستَعجِلُونَکَ بِالعَذابِ وَإنَّ جَهَنَّمَ لَمُحیطَهٌٔ بِالکَافِرینَ»4 (از تو به شتاب عذاب خدا را میطلبند، حال آن که جهنم بر کافران احاطه دارد).
چگونه ممکن است نزدیک بودن روح مؤمن به جهنم به دلیل مقیّد بودنش در جسم، زندانی برای او و تنگنایی که بالاتر از آن تنگنایی نیست نباشد؛ آن هم پس از آن که فهمیده است که این نزدیک بودن، در واقع نزدیک بودن به جهنم و به تاریکی هایی است که برخی بر فراز برخی دیگر می باشد. چنین مؤمنی تنگنا و اختناق بسیار شدیدی را که پایانی ندارد احساس می کند مگر با خروج روحش و دستیابی آن به آزادی، آن هم پس از موفقیت در امتحان و خروج از این دنیا با قلبی سلیم، و با اقبالی در آسمان هفتم کلی یعنی آسمان عقل و مقرّبین حاصل می گردد. خداوند متعال در وصف حال مرگ انسان میفرماید: «فَأَمَّا إن کَانَ مِنَ المُقَرَّبِینَ*فَرَوحٌ وَرَیحَانٌ وَ جَنَّهٌٔ نَعِیمٍ»5 (اما اگر از مقربان باشد * برای او است آسایش و روزی و بهشت پر نعمت).
یعنی حالت این عده، راحتی به هنگام مرگ است؛ آسایش و روزی و بهشت پرنعمت. هنگام مرگ نه عذابی هست و نه درد و رنجی، بلکه آسایش است و شادی و سرور، به خاطر جدا شدن از این جسمی که همواره زندانی تاریک و تنگ برای این روح پاک و مبارک بوده است.
----------------------------------------------------------------
1-خصال شیخ صدوقی: ص ۱۰۸. از ابوعبدالله علیه السلام روایت شده است که فرمود:«دنیا زندان مؤمن است و قبر دژ او و بهشت جایگاهش؛ودنیا بهشت کافراست و قبر زندانش و آتش جایگاهش».
2-مستدرک سفینهٔ البحار:ج6.
3-اایام الله، برکات و نعمتهای او هستند. ازابوعبدالله یابی درباره ی این سخن خداوند متعال «وَذَکِّرهُم بِأَیّامِ الله» (و روزهای خدا را به یادشان اور) روایت شده است که فرمود: «برکات خداوند را یعنی نعمتهایش را». بحارالانوار: ج ۶۸ ص ۵۳. و همچنین آزمایش ها و مصیبتهایش بر امّت ها نیز هست. رسول خدا صل الله علیه و آله می فرماید: «روزهای خدا، نعمتهایش، بلاهایش و مصیبتهای خداوند سبحان میباشد». بحار الانوار: ج ۶۷ ص ۲۰. این ایام، ایام سه گانه اند. از مثنی الحناط نقل شده است: شنیدم ابا جعفر علیه السلام می فرماید: «روزهای خدا سه تا هستند: روز قیام قائم، روز رجعت و روز قیامت». بحار الانوار: ج ۷ ص ۶۱ وهمان ائمه علیه السلام می باشند.ازابوعبدالله علیه السلام درباره ی این سخن خداوندعزوجل «قُل لِلَّذِینَ آمَنُوایَغفِرُوا لِلَّذِینَ لَایَرجُونَ أیّامَ اللهِ» (به کسانی که ایمان آورده اند، بگو: از خطای کسانی که به روزهای خدا باور ندارند درگذرید) روایت شده است که فرمود: «به کسانی که با شناخت ما بر ایشان منت نهاده ایم بگو که به کسانی که نمیدانند بشناسانند که اگر به آنها بشناسانند گناهشان را بخشیده اند».. تفسیر قمی: ج ۲ ص ۴۹۲.
4-عنکبوت:54.
5-واقعه:88و89.
----------------------------------------------
متشابهات،جلد دوم،صفحه 24.
نظرات
ارسال یک نظر